Leeuwin

The spam filter installed on this site is currently unavailable. Per site policy, we are unable to accept new submissions until that problem is resolved. Please try resubmitting the form in a couple of minutes.

Hoera, Richelle 9 jaar! Het feestvarkentje hangt in de Kastanjestraat. Aan elke lantaarnpaal. Met extra plakband, zodat Richelle niet loslaat. Want wat is het heet onder de partytent. Ook de man in de Cederstraat pikt het af. Moeizaam tilt hij een brokstuk uit een kruiwagen vol puin. Toch hoog, die klep van de ondergrondse afvalcontainer. Eerst de dreun. Dan de stofwolk. Onzin, dat geklets over wetteloosheid in de Graafsewijk. De wet van de zwaartekracht geldt hier toch ook?

Verder de buurt in. Ogen tekort. Want Safaripark Beekse Bergen kost € 19,95, maar hier kom je honderden leeuwen per hectare tegen. Gratis. Bij het Zuidoosterfront de hoek om: welkom in de Oranjestraat, die uitbundig is versierd. De LOI-talencursus Zuid-Afrikaans is ook hier bekend. ‘Laduuuuuma!’ meldt een raam. Op nummertje vijf hebben ze een inboedelverzekering die kwispelt. ‘Break in…and make my day’, zegt een grijnzende hond op een bordje. Ook op de Graafseweg is de stemming opperbest. Bij Princen Sport ruikt het naar victorie; bij Cafeteria De IJsbeer – al vanaf de jaren zestig onoverwinnelijk – gaat een frietje oorlog over de toonbank. Verderop, schuin tegenover lijstenmakerij Monart, staat het oudste kletsbankje van de stad. Twee mannen, die aan ‘De Aardappeleters’ ontsnapt lijken, bespreken de wereld. Die is vandaag iets kleiner dan normaal: 68 bij 105 meter. Met vier hoekvlaggen.

Twintig minuten na De Wedstrijd. Op bezoek bij Lara in de Esdoornstraat. Mooi meisje, 23 jaar. Binnen is alleen de dop van haar thermoskan oranje. Alhoewel: maak een scan van Lara’s hart. Hoe oranje wil je het hebben? Opzettelijk is ze niet in het café gaan kijken. Te heftig. Liever thuis op de bank. Met haar nieuwe vriend uit Gorinchem. En grijze haren heeft ze vanavond toch wel gekregen. Als ze de baas van Poly Color was, wist ze het wel: hoofdsponsor van de WK Voetbal worden.

Nog een pilsje. Om ’t te vieren. De liefde voor voetbal? Op haar zeventiende kreeg ze verkering. Hij was fan. Van FC Den Bosch. Zij voortaan ook. Schouder aan schouder. In de Rivièra Bar. In vak K. En uit. Het is een mix, zegt Lara. Van adrenaline, lol en saamhorigheid. Nu is ze kalmer. Ze heeft een baan. Sociaal werkster in de ouderenzorg. Vanochtend nog wilde zo’n lief opaatje haar alles over penalty’s uitleggen. Hij moest eens weten. Dat zit zo: op 18 maart 2005 verloor FC Den Bosch z’n twaalfde wedstrijd op rij. Tegen Roda JC. Met 3-0. Na afloop klom Lara over dat hek. Achter het gaas wachtten Limburgse supporters. Een potje apekooien, vond Lara. Huisvredebreuk, oordeelde de rechter. Drie jaar stadionverbod. Zeshonderd euro boete. En tachtig uur werkstraf in de keuken van Mariaoord. Het had veel erger gekund, vertelt Lara. Gelukkig had ze een uitstekende advocaat. Pieter van der Kruijs. Ja, die.

Tegen half twaalf. Buiten klotst een zee van toeters voorbij. Ook dat is de Graafsewijk, zegt Lara. Nooit saai. Tijdje geleden nog. Hier verderop. Steekt een meisje de auto van haar ex in de fik. Met een brandbom. Niet dat dat Lara’s stijl is. Zij is meer van praten. Maar levendigheid is ook wat waard. Bovendien kan ze op hulp van de hele straat rekenen. Als het nodig is. Ze verheugt zich nu al op zondag. De finale. Uitgerekend op haar verjaardag. Ja, dat zal wel. Echt? Met lichte ergernis pakt ze haar paspoort. Daar staat het: 11 juli 1986 te ’s-Hertogenbosch. Ze wil maar zeggen: heb vertrouwen. Altijd. In Oranje en de Graafsewijk. Er is al genoeg verloren.

Reacties

Eindelijk snap ik 't. Ook mijn leven in Den Bosch begon op de Graafseweg! Eric, olé

Nieuwe reactie inzenden

Uw e-mailadres zal niet openbaar worden gemaakt.