Het priemgetal 53

The spam filter installed on this site is currently unavailable. Per site policy, we are unable to accept new submissions until that problem is resolved. Please try resubmitting the form in a couple of minutes.

Handig, zo’n stadsplattegrond. Hij staat links van Café Treurenburg, vlakbij de Hedelse brug. Een stip vertelt waar je bent. Verdwalen hoeft niet. Toch kun je het spoor bijster raken. Het kompas op de iPhone van Joep Lennarts bracht hem naar de Maas.

Grind in m’n buik. Kiezelverdriet. Of is het van de sterke koffie in truckerscafé Treurenburg? Tweede kopje. Dit is de negentiende dag dat vriend en fotojournalist Joep vermist is. Op vrijdag 25 februari is hij tussen 04.00 en 05.30 uur van Den Bosch naar de Maas gereden. Nooit meer omgekeerd.

Een tollend hoofd. Cirkeldenken. Tot het eind: de rotonde bij Treurenburg. Op dat vroege tijdstip moet Joep de lampen in het café hebben zien branden. Vanaf 04.00 uur open. Altijd een vers bakkie troost. Ja, met melk en suiker. Joep dronk rooms. Maar calvinistisch in z’n nippen. Om over z’n gedachten maar te zwijgen.

‘Foto’s zijn de tentstokken van het geheugen’ schreef auteur Gerrit Krol. Maar aan de wanden van Treurenburg ontbreken kiekjes. Het verleden telt hier niet. De toekomst evenmin. In dit café doen de uren stoelendans. En het nu wint altijd.

Het is 09.12 uur. Twee vrouwen leuten koffie in ‘Pafferij de Peuk’, het glazen rookhok van het café. Krantenlezer Kees verdiept zich in naschokkend Japan. Op de menukaart wachten broodje Treurenburger, hete kip en sorbet. Maar bezoeker Bertie heeft liever beschuit met muisjes. Vannacht is hij opa geworden. Een meisje. Dewi. Nee: De-wi. Mooi kind, 53 centimeter. Alles d’r op en d’r aan. Hûh? Wè zèdde nou? Sjangs vrouw dôôd? Pas 53, verzucht de cafébazin. Het leven is hard, hoofdschudt Bertie. Doe trouwens maar een uitsmijter.

In het landschap trekken groepjes pixels voorbij: de kalende jogger, de scholier met de scheve bagagedrager, lijn 165 naar Druten. Maar geen Joep te zien. “Goeie plek, Treurenburg”, zou hij mompelen. Want Joep had oog voor de achterkant van het leven. Grofkorrelig en zwartwit.

Vooruit, wat kleur. Want Joeps vermissing roept het rood in mensen wakker. Kleur van liefde en mededogen – laat de ijstijdprofeten maar kletsen. Sinds 25 februari zijn op Joeps website 412 reacties geplaatst. Wie de inzet van de Bossche hulpdiensten zou willen fotograferen, kan niet zonder groothoeklens. Achterblijvers van landgenoten die elders zijn vermist, bieden per mail hun hand- en spandiensten aan. Maar ook talloze bellers, onder wie leden van het College van B&W, tonen Tien op de Schaal van Betrokkenheid. Alleen de SBS6-redacteur uit Hilversum vangt bot: of familie en vrienden niet in ‘Hart van Nederland’ willen? Nee. Dit land is te verzot op luidruchtig rouwbeklag, publieke katzwijm en collectieve beschuldiging – Den Haag zal het wel weer gedaan hebben. Waxinelichtjes ontbraken in Joep z’n voorraadkast.

Op het bord bij de parkeerplaats staat ‘Zwiedzajacych’. Dat is Pools. Het betekent: ‘Alleen voor bezoekers’. Nog meer gastvrijheid biedt het bord naast het café: ‘Strefa prywatna’ oftewel ‘Eigen terrein’. Korter kan de tragedie van de 21ste eeuw niet beschreven worden: elke mens z’n eigen territorium – kadastraal, fysiek maar vooral geestelijk.

Afrekenen. Terugfietsen. Onderweg denk ik: de mens is een camera op benen. Joep voorop, altijd scherp in z’n bewogenheid. Sluitertijd: 53 jaar. Te kort. Klik, klonk het in de fotograaf. Aan het intense licht kwam een einde.

Verder fietsen. Grijze lucht boven Den Bosch. Laat het schoolbordverf regenen, denk ik. Urenlang, tot de stad matzwart is. Een krijtje heb ik al op zak. Gebroken, maar genoeg voor drie woorden: waar ben je?

 

_____________________________

wo 16 maart 2011 

Reacties

Ik hoorde er kort geleden van. Wat heb je het hartverscheurend mooi beschreven. Sterkte voor iedereen.

Wat een mooi stuk, Eric. Ik hoop van harte dat hij gevonden zal worden en zijn familie en vrienden zekerheid krijgen.

Heel erg mooi...

Rik & Jan

Recht uit het hart is altijd raak, Eric. Bedankt. Ik maak een 'ankeiler'.

Onregelmatig lees ik je kroniek. Deze zo bijzonder mooie aflevering zal me bij blijven en dierbaarder worden naarmate de tijd verder tikt. Dank.

Lieve Eric,

Zat bij de kapper en rolde daar de tranen over mijn wangen.
Heel mooi weer om te mogen lezen, dankje
en vreselijk veel sterkte

Tranen... Wat mooi en liefdevol. Geweldige vent ben je...

Dank Eric voor de wijze waarop je Joep aan ons allemaal laat zien. Alle woorden vormen samen een beeld: we missen nog de man. Sterkte en nogmaals dank voor wat je doet en hoe. Saskia

Hopelijk kan iemand ooit met eenzelfde krijtje een antwoord geven op de laatste drie woorden uit jouw prachtige kroniek...

Heel erg raak en goed gschreven .
Professionaliteit een Dikke vriendschap en een Ontzettend gemis !
Dankjewel dit zal weer vele steunen.

Anita

Dank Eric, wat een Prachtige Kroniek! Knoop in m'n maag.

Dat je een fraaie pen hebt wisten we, maar jouw taal zo troostrijk, bemoedigend en liefdevol, heeft me de afgelopen weken keer op keer diep getroffen. Vanochtend opnieuw, maar nu, zo openbaar, vanaf het grijze krantenpapier. Het betekent veel voor velen blijkt opnieuw. Dank!
Je zoldermaatje Marc

Eric,

Wat mooi! En wat was Joep rijk met een 'zoldervriend" zoals jij.

Dank, Pap en mam Lennarts.

kippevel en tranen. Mooi geschreven/beschreven, sterkte jongen.

Eric,

Mooi stuk, wat een tragiek.

Voor de zoveelste keer heel stil.....

Ik weet dat je op deze kroniek extra je best hebt gedaan. Het resultaat is erna: Prachtig geschreven!! Bij het lezen spoelde de branding -als een tsunami- over deze rots van 130 kilo.

Ik ben [alweer] trots op je, Jeroen.

prachtig Aal

X

René

Lieve lieve Eric,

Wij vinden het ook heel erg naar voor jou dat je je zolderman-vriend moet missen.

Dankjewel voor al je woorden en daden.

Mech en Daniël

Wat een mooi stuk, zoldergenoot. Woorden geven Joep niet terug, maar brengen me wel dicht bij hem. En dat vind ik heel fijn. Dank je wel daarvoor.

Wat raak en mooi geschreven, Eric!
Kan grijs nog grijzer worden?

Gelukkig kunnen we met elkaar aan Joep denken. Dank voor jouw documentair perspectief.

ik zit te janken. dankjewel Eric

ik zit te janken. dankjewel Eric
Kees

De aanleiding is allerminst mooi, maar wat is dit mooi geschreven. Dank, maar vooral ook sterkte!

Wist dat dit er bij jou zou inhakken. Sterkte en liefs, Irma

Pfff Eric. Tranen.
By the way: Joep is ook gewoon meegereisd naar Thailand.
X

Nieuwe reactie inzenden

Uw e-mailadres zal niet openbaar worden gemaakt.