AZC

The spam filter installed on this site is currently unavailable. Per site policy, we are unable to accept new submissions until that problem is resolved. Please try resubmitting the form in a couple of minutes.

Monique is bioloog. Specialiteit: zeeën en oceanen. Haar achternaam verklapte dat al. Van de Water heet ze. Ze kwam in Oss ter wereld, maar het lot bleek haar uiteindelijk gunstiger gezind. Sinds zes jaar woont ze in Den Bosch. Nog preciezer: Maliskamp, aan de Larikslaan.

Veel straten hier dragen namen van bomen. Acacia, beuk eik, net als in de Graafsewijk. Met één verschil: in het keurige Maliskamp is een bladblazer per definitie een apparaat. In de Graafsewijk niet. Daar wonen ook bladblazers, grote en kleine, die luidruchtig laten weten dat alles de schuld is van Den Haag – niet alleen in de herfst, maar elk seizoen.

Monique, die aanzienlijk bedaarder is, woont mooi en strategisch. Want zonder dat ze het weet, is haar huis een scharnier. Het ligt hemelsbreed 1895 meter van het tijdelijk azc in het Autotron en 1885 meter van Coudewater, waar het permanente azc moet komen. Balans zoeken: Monique had er al een zwak voor. In haar voortuin staat een boeddhabeeld. In de achtertuin nog een.

Evenwichtskunst komt ook van pas in haar bestuurswerk voor de wijkraad. Als secretaris kent ze het vluchtelingendossier van haver tot couscous. De azc’s zijn veelbesproken in Maliskamp, een wijknaam waarvan de eerste vijf letters islam vormen. Maar een rituele opstand blijft uit. Hier ontbreken blokkades, vuurwerk of spandoeken met spelfouten. Veelzeggend is de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen in 2014. De Bossche Volkspartij, die zich sterk tegen azc’s keert, kreeg slechts 17 van de 561 uitgebrachte stemmen in de wijk.

Wat Monique betreft, zijn vluchtelingen welkom in Maliskamp. Wel vindt ze de procedure voor de locatiekeuze een wassen neus. Ze vermoedt dat de gemeente al vroegtijdig Coudewater heeft aangevinkt. Meer Maliskampers menen dat. Eind oktober lieten zij zich horen op een extra wijkraadvergadering. Van tevoren had het bestuur afgesproken wat het bij ordeverstoringen zou doen: Cees Free zou de hamer pakken en slaan. Hij is oud-beroepsmilitair, maar ook voorzitter. Gelukkig hoefde Free niet te schorsen. De sfeer bleef beschaafd. Alleen internisten en diëtisten uit Maliskamp luisteren naar de onderbuik.

Toen Monique op tv vluchtelingen in bootjes zag, wist ze genoeg: als je amper of niet kunt zwemmen, ga je niet voor je lol het water op. Zeker niet met kinderen. Afgelopen zomer dreef ze zelf hulpeloos op de Middellandse Zee rond, samen met man en drie kinderen. Tussen Valencia en Ibiza ontplofte de motor van hun zeiljacht en brak een brandje uit. Twee windstille dagen en nachten dobberden ze rond. Opeens deelde Monique dezelfde eindeloos grote zee als tienduizenden vluchtelingen. Met één verschil: ze komt uit een land waar louter prijzenoorlogen uitbreken.

Dat beseft ze volop. Wie bedreigt wordt, verdient dan ook bescherming, stelt Monique. Opvang van vluchtelingen in Maliskamp vindt ze geen probleem, mits het kleinschalig is. Andere condities: geef ze snel duidelijkheid, bied ze dagbesteding en leer ze de taal.

Bescherming is ook een sleutelwoord in haar werk. Als bioloog voor het Wereld Natuur Fonds zet ze zich in voor de bescherming van de zeebodem en dieren in de Noordzee. Mooi werk. Maar haar grootste liefde gaat uit naar dolfijnen. Dat zijn trekkers. Als ze zich niet veilig voelen, zoeken ze kalmer water op. Net mensen. ‘Daar heb je Flipper’, zongen de Maliskampers in de jaren zestig. Maar Flipper is Fouad geworden. Hij-is-ge-wel-dig? Monique gunt hem de kans om dat te bewijzen. Ook in het keurige Maliskamp.

___________________________________

Publicatie in Brabants Dagblad: 11 november 2015

Reacties

Leuk stuk geworden

Nieuwe reactie inzenden

Uw e-mailadres zal niet openbaar worden gemaakt.