Europa is hier [deel 1]

The spam filter installed on this site is currently unavailable. Per site policy, we are unable to accept new submissions until that problem is resolved. Please try resubmitting the form in a couple of minutes.

De wieg van Isabel Bergsma stond in Ierland. Als baby verhuisde ze met haar Hollandse ouders naar België. Ook leefde ze twee jaar in Japan, dankzij haar vader, die bij Toyota werkt. Nu is ze terug in Buggenhout, een kaartvlek bij Dendermonde. Haar Vlaamse dorp telt acht cafés, negen kapelletjes en huisvesting voor tien vluchtelingen. Als Isabel uit haar slaapkamerraam kijkt, ziet ze Europa.

Zestien is ze. Toen zij opgroeide, lagen de slagbomen van haar continent al bij het oud ijzer te roesten. Maar de hekkenfabrikanten maken weer overuren. De vluchtelingencrisis bemoeilijkt de gesprekken tussen de 28 lidstaten van de Europese Unie. Esperanto helpt: vojbaro is wegversperring.

Isabel wil niet wegkijken. Ze wil Europa adem geven. Met 181 andere Vlaamse en Brabantse scholieren neemt zij deel aan het Model Europees Parlement. Kortweg: het MEP, want slagkracht komt van pas. Vijf dagen lang vergaderen en onderhandelen de middelbare scholieren in Den Bosch over actuele Europese kwesties, waaronder migranten, economie, defensie en terrorisme. Eind van de week volgen levendige debatten en stemmingen.

In zaal B51 van het Provinciehuis bivakkeren Isabel en elf leeftijdgenoten. Zij vormen de commissie Ontwikkelingssamenwerking. Elke scholier is Europarlementariër van een land. Isabel speelt Spanje. De kordate gymnasiaste Merlijn zit de commissie voor. Wie iets wil zeggen, steekt zijn landenbordje in de lucht. Vaste openingszin: „Bedankt voor het woord, mevrouw de voorzitter.” Als geheugensteuntje hebben sommigen die zin op de achterkant van hun bordje geschreven.

Propjesschieten of WhatsAppen is er niet bij. De sfeer is bloedserieus. Op de agenda staat het formuleren van de probleemstelling. Moet de EU ontwikkelingslanden helpen die een loopje met mensenrechten nemen? Alle leden voeren het woord. Engeland geeft ingetogen kritiek op uitspraken van Duitsland; Roemenië schenkt spraakwater uit een flesje met Jheronimus Bosch-wikkel; Zweden komt onder vuur te liggen. Soms klinkt een vileine opmerking. Zo wordt Spanje fijntjes op zijn koloniale verleden gewezen. Maar Isabel houdt haar kruit droog.

Wat sterk opvalt is de afwezigheid van onderbuikteksten, beledigingen en haatzaaierij in de vergadering. Willen we meer of minder fatsoen in Europa?

Meer.

In die geest zijn de twaalf jeugdige parlementariërs ook gekleed. Spijkerbroeken en Nikes zijn uit den boze. Jongens dragen een pak, inclusief stropdas of strikje. Meisjes een rok of jurk en schoenen met hak. Ook het hoofddoekje van ‘Polen’ heeft cachet.

Half een, lunchpauze. Isabel hapt in een peer, checkt haar iPhone. Arnout Hulsman bijt in een broodje. Hij is docent geschiedenis en maatschappijleer aan het Stedelijk Gymnasium in Den Bosch. Al jaren is hij intensief bij het MEP betrokken. Deze 27ste editie is levendig. Maar onder jongeren loopt de animo voor Europa wat terug, zegt hij. Dat wijt hij mede aan de leerplannen. Geschiedenismethodes behandelen Europa stiefmoederlijk. Vreemd, want saai is het niet. Na 9/11 heeft Europa trekjes van een Lunapark gekregen: een halsbrekende oefening in evenwicht.

Isabel houdt balans, ondanks haar hakken. Soepel loopt ze terug naar zaal B51, waar de commissie haar bijeenkomst voortzet. De zaal biedt zicht op het plein voor het Provinciehuis. Twee mannen sjouwen met hekken. Ze zetten de boel af: rauwrechts Brabant komt straks demonstreren. Tegen vluchtelingenopvang. In B51 pakt Isabel een slok water. Van hopen op betere tijden krijg je dorst.

______________________

 

Publicatie in Brabants Dagblad: 20 april 2016. Deel 2 wordt op woensdag 4 mei gepubliceerd. 

 

 

Reacties

mijn grote?vingers veroorzaakten tekst fouten, sorry. ton

wij houden van jouw kronieken! ik lees ze voor aan Marieke nu.
Onlangs hadik het geluk om in Achter de Poort de achtergronden van de chroniqueur te leren kennen!! Eric . talent om vluchtelingen van d Noodopvang te begeesteren met zijn fiets taallessen deelden we al.

wat een columns weer die laatste 2,die overr Gerard en deze

Boschveld groet
ton

Nieuwe reactie inzenden

Uw e-mailadres zal niet openbaar worden gemaakt.