Spoorloos [slot]

Het is druk op de tribune van de Bossche raadszaal. Zo’n veertig bezoekers nestelen zich op de blauwe banken. Huisdieren ontbreken. Die zijn niet toegestaan: dierlijk gedrag is voorbehouden aan lokale politici. Dat kan uiteenlopen van bokkigheid en haantjesgedrag tot uilenwijsheid en pauwentrots. Verwildert een raadsavond zo tot een beestenbende? Nooit. Debatten in Den Bosch zijn eerder koningspoedelig dan pitbullig. Dat past bij de stad: bravig en op heiligverklaarde harmonie gericht. Natuurlijk kent de lokale politiek ook olifanten. Maar ze weten dat je de porseleinkast in wiebelige tijden behoedzaam moet openen, zeker nu servieswinkel Harperink aan de Vughterstraat na twee eeuwen definitief sluit.

Toch zijn avonden in het Bossche bestuurscentrum aangenaam en onderhoudend. Dat geldt zeker voor de speciale raadsbijeenkomsten ‘Informeren & Ontmoeten’. Op die maandelijkse avonden krijgen inwoners en organisaties spreektijd om een idee, wens of probleem toe te lichten. Is er animo voor? Op inspectie, een maandagavond. De veertig bezoekers hebben er zin in, al missen ze Spoorloos op tv. Alhoewel: mogelijk ontstaat er een live-uitzending, waarin volk en politici elkaar snikkend omhelzen. Al die zoektochten! Al die miverstanden! Je gunt ze een hereniging.

Van start. Een dame neem plaats achter het spreekgestoelte. Ze wil opheldering. Over de weesfietsen in de stad. Waar blijven die? De dame wil dat daklozen en vluchtelingen een fiets krijgen. De raadsleden reageren spakeloos noch sprakeloos. Het wordt uitgezocht, klinkt de belofte.

De volgende sprekers zijn de Mannetjes van de Radio. Rien en Jan voeren het woord namens twee gegadigden voor de lokale zendmachtiging. Ook Adriana Hernández wil graag uitzenden. Zij is niet van Radio Mexico.  Hun drie verhalen lijken op een akelig hoorspel. Knerpend grind, piepende deuren, onweer dat rommelt. Want gezellig is het niet, de lokale strijd om de microfoon. De gegadigden doen vooral aan de belangrijkste eigenschap van bakeliet denken: isolatievermogen. Na het einde van Boschtion koos elke kandidaat een andere koers. Samenwerking in de ether blijkt vluchtiger dan aether. 

Volgend onderwerp: de ontmoetingsplaats voor heren in natuur- gebied Engelermeer, waar pijpekruid en guldenroede bloeien. De inspreker, een nerveuze meneer, pleit voor minder heksenjacht. Tot slot komen de wildwesttaferelen rond de IJzeren Vrouw aan bod. Volgens twee inspreeksters ondervinden voetgangers veel hinder van scooters en fietsers. Allerlei mogelijke remedies passeren de revue – hekjes, andere bestrating, blokuren – maar het eindigt met lege handen. 

Tien uur, de avond zit erop. Zinvol en leerzaam. Maar democratie en samenleven blijft zoeken. Zeker nu het sociaal verkeer in Nederland enkel verkeersbord F08 lijkt te kennen:

Einde alle verboden.

_____________________

Publicatie Brabants Dagblad: 14 december 2016. Dit was het slotdeel van een drieluik over lokale democratie en inspraak.